تحلیلی بر موانع پیادهسازی کیفیت 4.0 با رویکرد دنپ فازی
دوره 14، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 304-320
https://doi.org/10.48313/jqem.2025.217977
داود عندلیب اردکانی، فاطمه زمزم، مهرداد کیانی
چکیده هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی روابط علت و معلولی موانع پیادهسازی کیفیت 4.0 در صنعت کاشی و سرامیک یزد است.
روششناسی پژوهش: این پژوهش از نظر هدف جزو پژوهشهای کاربردی ـ توسعهای محسوب میشود. در بخش کیفی پژوهش برای شناسایی و دستهبندی موانع از روش مرور نظاممند و در بخش کمی برای ارایه الگوی روابط علی و معلولی بین موانع و اولویتبندی آنها از روش ترکیبی دیمتل ـ فرآیند تحلیل شبکهای فازی (دنپ فازی) استفاده شده است.
یافتهها: یافتههای بخش کیفی شامل شناسایی 18 مانع در 4 بعد بود. در بخش کمی، یافتهها نشان داد که «هزینه بالای سرمایهگذاری در کیفیت 4.0 و عدم شفافیت در نرخ بازگشت سرمایه» بهعنوان تاثیرگذارترین (علت) مانع و « عدم در نظر گرفتن کیفیت 4.0 بهعنوان یک مساله استراتژیک و منبع مزیت رقابتی» بهعنوان تاثیرگذارپذیرترین (معلول) مانع در پیادهسازی کیفیت 4.0 در صنعت کاشی و سرامیک یزد محسوب میشوند. همچنین موانع کمبود معیارهای کمی برای سنجش تاثیر صنعت 4.0 بر کیفیت، عدم در نظر گرفتن کیفیت 4.0 بهعنوان یک مساله استراتژیک و منبع مزیت رقابتی، عدم وجود آموزشهای پیشرفته برای آموزش پرسنل، کمبود منابع مالی مانند نقدینگی و اعتبارات لازم برای اجرای کیفیت 4.0 و عدم مشارکت دادن ذینفعان در طرحها و پروژههای کیفیت 4.0 مهمترین موانع موجود در پیادهسازی کیفیت 4.0 در صنعت کاشی و سرامیک یزد محسوب میشود.
اصالت/ارزشافزوده علمی: این پژوهش با استفاده از رویکرد ترکیبیDANP فازی با شناسایی موانع کلیدی پذیرش کیفیت 4.0، تعیین میزان تاثیرگذاری و تاثیرپذیری و اولویتبندی آنها به مدیران و تصمیمگیران در برنامهریزی برای رفع این موانع یاری میرساند.
