مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده هدف: با توجه به اهمیت بالای برآورد دقیق قابلیت‌اطمینان موتورهای دیزل در صنایع، این تحقیق به دنبال ارایه مدلی است که با لحاظ‌کردن عوامل محیطی موثر به‌ویژه ذرات فرسایشی در روغن‌موتور دقت محاسبه قابلیت‌اطمینان را نسبت به مدل‌های کلاسیک مبتنی بر زمان بین خرابی‌ها افزایش دهد. هدف اصلی پژوهش، استفاده از مدل‌های مبتنی بر فاکتورهای ریسک برای تحلیل جامع‌تر و دقیق‌تر عملکرد موتورهای دیزل است.
روش‌شناسی پژوهش: در این مطالعه از مدل خطرات نسبی به‌منظور تحلیل قابلیت‌اطمینان موتورهای دیزل استفاده شده است. داده‌های مورد استفاده شامل اطلاعات مربوط به ذرات فرسایشی موجود در روغن‌موتور بودند. برای آزمون فرض متناسب بودن، از آزمون هارل و لی (نسخه اصلاح‌شده آزمون باقی‌مانده‌های شوئنفلد) استفاده شد. سپس ضرایب مدل از طریق آزمون والد اعتبارسنجی و قابلیت‌اطمینان برای دو گروه موتور با شرایط متفاوت محاسبه گردید.
یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که لحاظ‌کردن فاکتورهای ریسک، مانند سطح ذرات فرسایشی در روغن‌موتور، موجب افزایش دقت در برآورد قابلیت‌اطمینان موتورهای دیزل می‌شود. به‌طور خاص مشخص شد که سن، وضعیت تعمیرات و شرایط عملیاتی تاثیر معناداری بر قابلیت‌اطمینان دارند به‌گونه‌ای که موتورهای فرسوده سریع‌تر به سطح پایین‌تری از قابلیت اطمینان می‌رسند. مدل پیشنهادی با فراهم‌سازی تحلیلی دقیق‌تر، می‌تواند ابزار موثری برای بهینه‌سازی زمان‌بندی تعمیرات و پیشگیری از خرابی‌های ناگهانی در سیستم‌های صنعتی باشد.
اصالت/ارزش‌افزوده علمی: تمایز اصلی این تحقیق در تلفیق داده‌های کیفی مرتبط با وضعیت داخلی موتور (ذرات فرسایشی در روغن) با مدل‌های آماری پیشرفته PHM است که در تحقیقات پیشین کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. این رویکرد با ایجاد پیوند بین تحلیل داده‌های شرایط عملکردی و تحلیل قابلیت‌اطمینان، افق‌های جدیدی در برنامه‌ریزی نگهداری مبتنی بر وضعیت فراهم می‌کند.