مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده نیاز روز افزون به سیستمهایی با دسترسپذیری/ قابلیت اطمینان بالا منجر شده است که در سالهای اخیر، مطالعات بسیاری درزمینه بهینهسازی قابلیتاطمینان )دسترسپذیری در صورتی که سیستم تعمیرپذیر باشد( صورت گیرد . استفاده از انواع سیاستهایافزونگی و افزودن اجزا اضافی، اساساً به عنوان راههای افزایش دسترس پذیری سیستم در نظرگرفته میشوند. در صورتی که سیستم،چندحالته باشد به دلیل پیچیدگی محاسباتی ایجاد شده، روشهایی که برای محاسبه دسترسپذیری سیستم بهکار میروند نقش مهمیدر ارائه یک پاسخ قابل قبول ایفا میکنند.این مقاله قصد دارد برای سیستمهای چندحالته، هزینهها را با این محدودیت که دسترسپذیریسیستم از حد قابل قبولی بیشتر باشد، کمینه نماید. مسئله تخصیص افزونگی، ناهمگن مدلسازی شده است که اجزا در چنین سیستمیمیتوانند متفاوت باشند.هر دو اجزا و سیستم میتوانند حالتهای متفاوتی داشته باشند که برای محاسبه دسترسپذیری سیستم ازالگوریتم تابع مولد عمومی و برای بهینهکردن ساختار سیستم از الگوریتم ژنتیک استفاده میشود.