بهینهسازی مسئله تخصیص افزونگی با اجزاء تعمیرپذیر غیرنمایی با استفاده از روش شبیهسازی و شبکههای عصبی مصنوعی
دوره 9، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 226-243
مقصود امیری، مجتبی همتی، مصطفی زندیه
چکیده در این مقاله، یک مدل جدید دو هدفه همراه با یک روش حل جدید برای ارائه به مساله تخصیص افزونگی غیرنمایی در سیستمهای سری موازی با اجزای تعمیرپذیر ارائه شده است. روش پیشنهادی بر اساس بهینهسازی از طریق روش شبیهسازی و تکنیک شبکه عصبی مصنوعیاست. علاوه بر این، برای واقعگرایی بیشتر، استراتژیهای تخفیف برای خرید اجزاء در طول مدلسازی استفاده میشود. هدف اصلی این مدل، بیشینهسازی مینیمم مقدار متوسط زمان ماندگاری زیرسیستمها و کمینهسازیهزینهکل سیستم بوده و دارای محدودیتهایی مانند حجمکل، وزنکل، وتعداد اجزاء مجاز میباشد. برای حل این مشکل، برخی از الگوریتمهای فرا ابتکاری با روش شبیهسازی ادغام شدهاند. تعدادی مثال عددی برای بررسی رویکرد پیشنهاد شده انجام شد، نتایج نشان میدهد، رویکرد پیشنهادی بسیار واقعی تر از روشهای پیشین است و همچنین راه حلهای بهینه مطلوب به دست آمده است.
توسعه یک مدل ریاضی جهت تعیین اندازه بهینه بافر و تخصیص افزونگی در سیستمهای تولیدی سری-موازی
دوره 9، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 101-123
مجتبی آقایی، مقصود امیری، محمدتقی تقوی فرد، پرهام عظیمی
چکیده مسئله مورد بررسی در این تحقیق، در نظر گرفتن مسائل تخصیص افزونگی و تخصیص بافر بهصورت همزمان در یک سیستم تولیدی سری-موازی است. هدف از انجام این تحقیق، بهبود دسترسپذیری، هزینههای کلی سیستم و ظرفیت بافرها از طریق تعیین میزان بهینه بافرهای بین ماشینآلات، انتخاب ماشینآلات با قابلیت اطمینان بالا و تخصیص آنها و تدوین یک برنامه مناسب تعمیرات و نگهداری است.در این تحقیق از رویکرد ترکیبی شبیهسازی، طراحی آزمایشها و شبکه عصبی بهمنظور برآورد اهداف دسترسپذیری و هزینه هدف استفاده شد. بهمنظور تحلیل مدل پیشنهادی از یک مثال عددی استفاده شد و بر اساس متدلوژی پیشنهادی مورد تجزیهوتحلیل و بررسی قرار گرفت. مدل مربوط به مسئله مورد بررسی، توسط الگوریتم NSGA-II کد نویسی و حل شد و مجموعه جوابهای پارتو به دست آمد.نتایج حاصل از تحقیق حاکی از اعتبار متدلوژی پیشنهادی برای مسئله مورد بررسی بود.