ارائه مدلی کارا برای افزایش قابلیت دسترسی سیستمهای دارای قطعات تعمیرپذیر و تعمیرناپذیر به صورت چند هدفه مسئله تخصیص اجزای مازاد
دوره 6، شماره 3، پاییز 1395، صفحه 191-203
حسین ذوالفقاری، اردشیر احمدی
چکیده قابلیت اعتماد و قابلیت دسترسی از جمله مشخصههای مهم در اکثر سیستمها بالاخص سیستمهای الکترونیکی و مکانیکی هستند که در صنایع ارتباطات هوایی، شبکههای اینترنتی، سیستمهای مخابراتی، سیستمهای تولید نیرو، تسهیلات تولیدی و غیره مطرح می باشند که از جمله مهمترین دلایل آن افزایش پیچیدگی سیستمها، سخت و حساستر شدن فضای رقابتی بازار، افزایش هزینههای تولید در صورت ایجاد توقف و... میباشد. در این مقاله با الهام از تحقیقات صورت گرفته در زمینه قابلیت اعتماد و بهینهسازی قابلیت اعتماد سیستمها، مدلی با تابع هدف چندگانه ارائه شده که تابع هدف آن شامل بهینهسازی قابلیت دسترسی و هزینه کل سیستمها، در شرایطی که سیستم شامل هر دو نوع قطعه تعمیرناپذیر و تعمیرپذیر باشد. در این مدل قابلیت دسترسی سیستم علاوه بر تخصیص اجزای مازاد به زیرسیستمها، تخصیص قابلیت دسترسی برای اجزا نیز در نظر گرفته شده است که این امر باعث افزایش انعطافپذیری مدل برای افزایش قابلیت دسترسی سیستمها میباشد. برای حل مدل طراحی شده، از الگوریتم ژنتیک مبتنی بر چینش جوابهای ممتاز ناچیره (NSGA-II) استفاده شده است که دارای توان بالا برای حل چنین مسائلی میباشد. در پایان نیز برای بیان کارائی مدل پبشنهادی و روش حل آن یک مثال عددی ارائه شده است که در این مثال سیستمی در نظر گرفته شده است که بخشی از اجزاء تشکیل دهنده آن تعمیرناپذیر و بخش دیگر آن تعمیرپذیر میباشد.