مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده در مدل‌های شوک، سیستم به‌محض این‌که میزان خسارات ناشی از شوک‌ها، از آستانه تحمل آن عبور نماید، دچار خرابی می‌شود. در این پژوهش، به طراحی نمودار کنترل برای پایش پایایی سیستم‌های با آستانه تحمل تصادفی در معرض شوک‌های تصادفی تجمعی پرداخته می‌شود. در مدل شوک تجمعی، سیستم زمانی از کار می‌افتد که میزان تجمعی خسارات ناشی از شوک‌ها از آستانه تحمل سیستم بیش تر شود. برای حل تحلیلی مدل‌ مرتبط با نمودار کنترل، چالش‌هایی نظیر نامشخص بودن توزیع‌ها، به‌دست آوردن پیچش توزیع‌ها و محاسبات انتگرال وجود دارند. برای غلبه کردن بر این چالش‌ها، از توزیع نوع مرحله‌ای برای مدل‌سازی مسئله استفاده می‌شود. با ارائه مثال عددی، نتایج حاصل از مدل تحلیلی ارائه شده با روش شبیه‌سازی مونت‌کارلو ارزیابی و مقایسه شده است. هم‌چنین، عملکرد نمودار کنترل پیشنهادی نیز با استفاده از معیارهای متوسط طول دنباله و متوسط زمان تا رسیدن به هشدار خارج از کنترل مورد ارزیابی قرار گرفته است.

چکیده موضوع زمان و بررسی شاخص های کیفی که مقادیر آن ها با تغییر زمان دستخوش تغییر می گردد (شاخص های کیفی زمان محور)، از مسایل مورد توجه محققان حوزه کیفیت در سال های اخیر بوده است. روش های مختلفی برای این منظور طراحی شده است که یکی از جدیدترین آن ها بررسی پروفایل عملکرد در طی زمان می باشد. همچنین، با افزایش سطح رقابت میان محصولات تولیدی، موضوع طراحی محصول به عنوان اصلی ترین بخش چرخه عمر محصول مورد توجه سازمان های تولیدی قرار گرفته است. یکی از پرکاربردترین این روش ها، روش طراحی استوار می باشد. استفاده از روش سطح پاسخ و ابزارهای بهینه سازی مرتبط با آن در مبحث طراحی نیز از اهمیت بالایی برخوردار گردیده است. در این مقاله، روشی مبتنی بر تابع مطلوبیت برای بهینه سازی طراحی استوار شاخص های کیفی زمان محور ارایه شده است. با توجه به نتایج حاصل از مورد مطالعه شده در حوزه داروسازی، روش پیشنهادی نسبت به دو روش موجود به مراتب بهتر عمل می نماید.

چکیده پایایی محصول، یک ویژگی مهم در هر زمینه کاربردی است که به صورت احتمال انجام یک کار مشخص تحت شرایط معین و در مدت زمان از پیش تعیین شده، تعریف می شود. در این مقاله از ظرفیت یا مقاومت یک محصول و تنش یا بار تحمیل شده بر آن برای مدلسازی و محاسبه مقدار پایایی، استفاده شده است. در بیشتر موارد کنترل بار در اختیار ما نیست اما با به کار بردن تمهیدات گوناگون می توان ظرفیت محصول تولیدی را بهبود بخشید. در این مقاله اثر کاهش پراکندگی برای هر مشخصه کیفی یک محصول تحت توزیع های مشخص مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحلیلی و عددی نشان می دهد که با کاهش پراکندگی مشخصه کیفی محصول تولید شده، ظرفیت افزایش یافته و پایایی بهبود پیدا می کند.