مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده بسیاری از مهندسان و محققان، مدل­های قابلیت اطمینان خود را بر اساس این فرضیه قرار می­دهند که اجزاء یک سیستم از نظر آماری به شیوه­ی مستقل، کار می کنند و با شکست مواجهه می­شوند. این فرض اغلب در عمل نقض می­گردد زیرا ، عوامل خاص محیطی و سیستمی در کارکرد اجزاء تاثیر گذار بوده و در نتیجه به شکست­­های همبسته کمک می­کند، که می­تواند قابلیت اطمینان یک سیستم را کاهش دهد. تعیین شاخص همبستگی  اجزاء و تاثیر آن بر قابلیت اطمینان سیستم ضرورت دارد  تا بتواند مدل­ها را ملزم کند تا به طور صریح شکست­های پیوسته را ترکیب و هماهنگ کند و برآورد درستی از قابلیت اطمینان سیستم ارائه دهند. رویکردهای قبلی برای مدل سازی  همبستگی، محدود به سیستم­هایی هستند که شامل دو یا سه جزء بوده  و یا فرض می­شوند که کارکرد اجزاء، از نظر آماری مستقل هستند. در این پژوهش ضمن در نظر گرفتن وابستگی  بین کارکرد اجزاء به ارائه مدلی برای  در نظر گرفتن این وابستگی  و محاسبه قابلیت اطمینان سیستم های سری ، موازی ، سیستم های k-out of-n ، موازی-سری و سری- موازی  پرداخته شده است و برای درک بهتر مساله مثالهایی  همراه با تحلیل حساسیت ارائه شده است که در آن اجزاء از لحاظ کارکرد بهم وابسته اند این مثالها نشان می دهد که چگونه همبستگی بین اجزاء بر کارکرد آنها تاثیر گذار بوده است .