برآورد پارامترهای توزیع وایبول آمیخته با استفاده از الگوریتم ژنتیک
دوره 15، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 415-432
https://doi.org/10.48313/jqem.2026.559855.1584
هاشم تلمخانی، اکرم کهن سال، کیمیا سماواتی، زهرا باریک بین
چکیده هدف: این مقاله با هدف برآورد پارامترهای توزیع وایبول آمیخته با استفاده از الگوریتم ژنتیک و مقایسه عملکرد آن با روشهای سنتی برآورد ارایه شده است.
روششناسی پژوهش: یک مطالعه شبیهسازی تحت شرایط اندازه نمونهها و سطوح سانسور متفاوت انجام شد. الگوریتم ژنتیک برای بیشینهسازی تابع درستنمایی بهکار گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان میدهد که الگوریتم ژنتیک نسبت به روش ماکسیمم درستنمایی، بهویژه در حضور دادههای سانسورشده، برآوردهای پارامتری دقیقتر و پایدارتری ارایه میدهد.
اصالت/ارزش افزوده علمی: این مطالعه کاربردی نوین از الگوریتمهای ژنتیک در تحلیل قابلیت اعتماد ارایه میدهد و اثربخشی آنها در برآورد پارامترها برای دادههای سانسورشده را نشان میدهد.
استنباط بیزی پارامتر قابلیت اطمینان در توزیع رایلی دو پارامتری تحت نمونههای سانسور فزاینده پیوندی
دوره 10، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 159-168
https://doi.org/10.48313/jqem.2020.107869
اکرم کهن سال، شیرین شعاعی
چکیده در این مقاله براورد بیزی پارامتر قابلیت اطمینان، ، درتوزیع رایلی دو پارامتری، تحت نمونههای سانسور فزاینده پیوندی بررسی میگردد. این مسئله در سه حالت مختلف مورد مطالعه قرار میگیرد. در حالت اول، با فرض اینکه متغیرهای تنش، X، و مقاومت، Y، هر دو دارای پارامتر مکان مشترک و پارامترهای مقیاس غیرمشترک هستند و تمام این پارامترها نامعلوماند، براورد بیزی بررسی میشود. از آنجا که در این حالت براورد بیز دارای فرم بسته نیست، لذا با دو روش لیندلی و MCMC تقریب زده میشود. در حالت دوم، با فرض اینکه متغیرهای تنش و مقاومت دارای پارامتر مکان مشترک معلوم و پارامترهای مقیاس غیرمشترک و نامعلوم هستند، براورد بیزی دقیق برای محاسبه میگردد. در حالت سوم، با فرض اینکه همه پارامترها متفاوت و نامعلوم هستند، براورد بیزی بهروش تقریبی MCMC محاسبه میشود. در تمامی روشها فواصل باور بیزی نیز بهدست آورده میشوند. در نهایت، با استفاده از شبیهسازی مونت کارلو، عملکرد براوردگرهای مختلف با هم مقایسه میگردند.
برآورد پارامتر قابلیت اعتماد برای توزیع نمایی وارون تعمیمیافته براساس نمونههای سانسور فزاینده نوع 2
دوره 10، شماره 1، بهار 1399، صفحه 60-74
https://doi.org/10.48313/jqem.2020.115127
اکرم کهن سال، رامین کاظمی، ندا فرجی
چکیده هدف این مقاله، بررسی پارامتر قابلیت اعتماد R=P(X<Y) براساس نمونه هایی با سانسور فزاینده نوع 2 است که در آن X و Y متغیرهای تصادفی مستقل با توزیع نمایی وارون تعمیم یافته با پارامترهای شکل متفاوت و پارامتر مقیاس یکسان هستند. برآوردگرماکسیمم درست نمایی (MLE) و برآوردگر نااریب با واریانس به طور یکنواخت مینیمم (UMVUE) پارامترR به دست می آیند و بازه های اطمینان مختلفی ارائه می شوند. همچنین، برآوردگر بیز R و بازه اطمینان HPD با استفاده از روش نمونه گیری گیبز پیشنهاد می شوند. شبیه سازی های مونت کارلو برای مقایسه عملکرد روش های مختلف انجام شده است.