توسعه یک مدل بهینهسازی جدید براساس شاخص بازده فرایند S_pk و شاخص قابلیت فرایند C_pk برای انباشتههای باز ارسالی
دوره 9، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 334-345
سیده عاطفه بنی هاشمی، محمد صابر فلاح نژاد
چکیده طرح نمونهگیری بهمنظور پذیرش، یک ابزار مفید برای تضمین و کنترل کیفیت در صنایع است. در این مقاله، طرح نمونهگیری باز ارسالی بر اساس شاخص بازده فرایند و شاخص قابلیت فرایند با درنظر گرفتن روش حداقل زاویه توسعه داده میشود. پارامترهای طرح با کمینهکردن متوسط اندازه نمونه بازرسیشده و با در نظرگرفتن محدودیتهای مربوط به میزان نزدیکی به منحنی مشخصه عملکرد ایدئال و همچنین ریسک تولیدکننده و ریسک مصرفکننده بهطور همزمان تعیین میگردند. علاوه بر این، عملکرد طرح پیشنهادی بر اساس دو شاخص ارزیابی و با طرح یکبار نمونهگیری مقایسه میشود. نتایج تحقیق نشان میدهد که طرح پیشنهادی مبتنیبر شاخص اقتصادیتر است زیرا با افزایش شباهت منحنی OC طرح پیشنهادی به منحنی OCایدئال به متوسط اندازه نمونه کمتری نسبت به طرح پیشنهادی باز ارسالی بر اساس شاخص نیاز دارد. برای نشان دادن کاربرد طرح پیشنهادی، یک مثال عددی ارائه میشود.