بهبود کیفیت سیستمهای چندجزئی در فاز طراحی از طریق بهینهسازی چیدمان اجزاء برای ارتقاء عملکرد و تعمیرپذیری (مطالعه موردی: فاصله یاب لیزری)
دوره 10، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 299-312
https://doi.org/10.48313/jqem.2021.132988
مهدی مرادی گوهره، احسان منصوری، مهدی کرباسیان
چکیده در این مقاله یک مدل برنامهریزی ریاضی چندهدفهی جدید برای تعیین جانمایی اجزای سیستمهای چندجزئی جهت بهبود کیفیت در فاز طراحی، ارائه شده است. اهداف این مدل شامل حداکثرسازی دسترسپذیری به اجزا، نزدیکی/دوری اجزا با برهمکنش مثبت/منفی، وجود فضای خالی اطراف اجزا جهت تعمیرپذیری بهتر و کاهش حجم هستند. مدل مذکور ازنظر متغیرهای تصمیم و محدودیتها از رویکرد جدیدی برای تعیین چیدمان استفاده میکند که برای اهداف فوق مناسب است. به عنوان مطالعه موردی، ازاین مدل برای تعیین چیدمان اجزای یک فاصلهیاب لیزری استفاده شده است. ابتدا، در قالب تصمیمسازی گروهی و با استفاده از وزندهی با روش بردار ویژه، مسئله به حالت تکهدفه تبدیل و در ادامه، مدل تکهدفه در لینگو کدنگاری و حل شد. نتایج نشان داد که جواب حاصل 82.7 درصد به حالت ایدئال نزدیک است و دسترسپذیری به عنوان مهمترین تابع هدف و الزامات فضای آزاد جهت تعمیر پذیری، 100 درصد با حالت ایدئال منطبق هستند.
