مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده چکیده: گسترش تنوع محصولات، به مشتریان کمک می‌کند تا محصولی را بیابند که متناسب با نیازهای فردی آن ها است. از این رو شرکت‌ها به دنبال یافتن روش‌هایی برای مدیریت بهتر و رویه‌های ایجاد تنوع در محصول هستند و یک طراحی منطبق با تنوع‌پذیری می‌تواند برای سازمان مزیت رقابتی محسوب شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی طرح‌های مهندسی با رویکرد تنوع‌پذیری، مدل بهینه‌سازی را ارائه داده است که طرح‌های مهندسی را از نظر دو پارامتر مقدار تغییرات مورد نیاز طرح جهت استانداردسازی در حال حاضر و تلاش تولیدکنندگان در آینده جهت طراحی مجدد اجزا مورد بررسی قرار می‌دهد. پارامتر مقدار تغییرات مورد نیاز طرح جهت استانداردسازی در حال حاضر به کمک شاخص تنوع نسلی و شاخص اتصالات و پارامتر تلاش تولیدکنندگان در آینده جهت طراحی مجدد اجزا به کمک شاخص اشتراکات به دست می‌آید. به کار گیری مدل توسعه داده شده در پژوهش حاضر و همینطور تعیین حد مجاز اجزای در الویت استانداردسازی و میزان تلاش در آینده، منجر به انتخاب طرح مهندسی خواهد شد که می‌تواند هزینه‌های اصلاح محصول، تلاش جهت طراحی مجدد و زمان عرضه به بازار را کاهش دهد. مدل توسعه داده شده در این تحقیق بر روی یکی از رادارهای آرایه فازی صنایع الکترونیک ایران پیاده‌سازی شده و با استفاده از آن طرح مهندسی بهینه رادار مورد نظر تعیین شده است.