توسعه یک مدل ریاضی برای هزینهیابی بر مبنای فعالیت مبتنی بر تخصیص منابع ریسک محور
دوره 12، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 481-494
https://doi.org/10.48313/jqem.2023.184266
بختیار استادی، مینا حسینی، محمد علی رستگار
چکیده در این مقاله به استفاده از رویکرد ABC که بر شناسایی فعالیتها و مراکز هزینه تمرکز دارد، در قالب یک مدل ریاضی که هدف آن به حداقل رساندن ریسک تخصیص منابع به مراکز فعالیت بر پایه محدودیتهای مورد نظر در هزینه ها و منابع است، پرداخته شدهاست. با توجه به اینکه مقادیر عددی پارامترها در مدل اعم از مبالغ هزینهای و زمان از عدم قطعیت برخوردار هستند در مدل سازی تخصیص منابع ریسک محور مدنظر قرار گرفته است. برای تست مدل فعالیتهای اصلی مرحله ساخت و نصب احداث یک واحد پتروشیمی در نظر گرفته شده و پس از جمعآوری دادههای لازم، گامهای مدل تدوین شده جهت تخصیص منابع و مراحل رویکرد هزینهیابی بر مبنای فعالیت، اجرا شدهاست. نتایج حاصل نشان دهنده وجود تفاوت معنی دار میان هزینههای محاسبه شده بر اساس تخصیص منابع مدل پیشنهادی برای مراکز فعالیت و هزینههای تخمین زده شده باتوجه به دادههای گذشته میباشد.
مدلسازی ریاضی تخصیص منابع در شرایط بحرانی با هدف افزایش سطح تابآوری فرآیندهای عملیاتی: مورد مطالعه صنعت نساجی
دوره 11، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 393-412
https://doi.org/10.48313/jqem.2022.159884
مهناز ابراهیمی صدرآبادی، بختیار استادی، علی حسین زاده کاشان، محمد مهدی سپهری
چکیده با گذشت زمان و افزایش بحرانها در جوامع، سازمانها به طور فزایندهای در معرض اختلال هستند. که این بحرانها میتوانند منشأ طبیعی یا انسانی داشته باشد.جنبه اساسی تابآوری شامل توانایی یک عنصر در بازگشت به وضعیت نرمال بعد از وارد شدن اختلال به آن و تخصیص منابع است. بدیهی است که در هر سازمانی، هدف اساسی تخصیص کمترین منابع برای بازیابی عملیات و نیز بازگرداندن فعالیت ها به آستانه تحمل است تا رویدادهای مخرب، فعالیتهای حیاتی را متوقف نکند. در این مقاله، یک مدل کمی برای تخصیص منابع ارائه میشود که فقدان تابآوری را به حداقل میرساند. مسئله یک فرض اساسی دارد، این است که حداقل در یکی از منابع موجود با توجه به میزان بیش از حد بودن تقاضا، کمبود منبع وجود داشته باشد. پس از حل مدل با آزمایش عددی، نتایج مدل تشریح شد و مشخص شد که رویدادهای مخرب قبل از آستانه تحمل بازیابی شدند.
ارائه مدلی برای تخصیص بهینه منابع انسانی به فرآیندهای عملیاتی با استفاده از مدل مارکویتز: مطالعه موردی در واحد اورولوژی یک مرکز فوقتخصصی کلیه
دوره 11، شماره 1، بهار 1400، صفحه 77-87
https://doi.org/10.48313/jqem.2021.136306
بختیار استادی، مهناز ابراهیمی صدرآبادی، علی حسین زاده کاشان، محمد مهدی سپهری
چکیده آنالیز فرآیند ارتباط تنگاتنگی با بهینهسازی فرایند دارد ودرآن بحث منابع نقش اصلی دارد. ازآنجا که مجموعهی بهینه منابع به ویژه درشرایط رخداد حوادث غیر منتظره دارای اثرات متغیر در ریسک، عملکرد فرآیند و بازدهی آن است میتواند مشابه مدل انتخاب سبد بهینه سهام تعریف شود. هدف این مقاله، ارائه مدلی ریاضی برای تخصیص منابع انسانی بااستفاده از مدل مارکویتز براساس مهارتها و هزینهها و باهدف مینیمم کردن ریسک و ماکسیمم کردن بازده منابع است. مدل ارائه شده شامل ترکیبی از ارزیابی ریسک وبازده جهت پیدا کردن بهترین سبد ترکیب منابع در شرایط بحرانی است و روش حل محدودیت اپسیلون است. ازجمله نوآوریها، مدل مارکوئیتز برای بهینهسازی تخصیص منابع و تخصیص مبتنی بر ریسک منابع است. مدل پیشنهادی در مطالعه موردی واحد اورولوژی یک مرکز فوقتخصصی کلیه استفاده شده است. نتایج نشاندهنده تخصیص منابع با بازده وریسک بهینه و بیشترین میزان خروجی در شرایط بحرانی باشد.
