مهندسی و مدیریت کیفیت

چکیده یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار در طراحی زنجیره تأمین کارامد، کاهش هزینه‌های اقتصادی می‌باشد. از سوی دیگر با افزایش حجم گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌ها، مدیران سازمان‌ها و محققان در پی طراحی و راه‌اندازی شبکه‌هایی برآمدند که علاوه بر بهینه‌سازی اقتصادی بر عوامل زیست‌محیطی و کاهش آلاینده‌ها در همه بخش‌ها، تمرکزی ویژه داشته باشند علاوه بر این دو مورد، از عوامل تأثیرگذار دیگر در زنجیره‌تأمین می‌توان به زمان تحویل کالا اشاره نمود. در این تحقیق یک مدل یکپارچه لجستیک مستقیم و معکوس با در نظر گرفتن سه تابع هدف کمینه نمودن اثرات زیست محیطی، هزینه‌های اقتصادی و زمان تحویل که از نوآوری های این تحقیق است مورد مطالعه قرار گرفته است.
عدم قطعیت در این مدل از طریق استوار بودن روش حل در نظر گرفته شده است، سناریوهای محتمل نیز بااستفاده از ابزارهای متداول مدیریت ریسک‌ شناسایی وارزیابی گردیده‌اند. سپس با درنظر گرفتن پارامترهای غیرقطعی،مدل استوارسناریو محور مسئله ارائه گردیده است و با جایگذاری خروجی‌های حاصل از ارزیابی ریسک (RPNنرمال شده) در مدل به جای وقوع هر یک از سناریوها مدل تکمیل شده و به کمک نرم افزار GAMS و از طریق روش LP متریک به یک مدل تک هدفه تبدیل و حل گردیده است.در نهایت می‌توان گفت که با ترکیب نمودن ارزیابی ریسک و بهینه‌سازی استوار یک زنجیره تأمین کارامد قابل طراحی می باشد که از نوآوری های دیگر تحقیق می باشد.

چکیده امروزه با گسترده تر شدن استفاده از رایانه در سیستم‌های اطلاعاتی، تنوع ریسک‌های امنیت اطلاعات افزایش یافته و مدیریت اینگونه ریسک­ها بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اهمیت امنیت اطلاعات در سامانه­های اطلاعاتی تحقیقاتی برخط بعنوان منابع اصلی تحقیقات و پژوهش های آتی، اینمطالعه با بکارگیری مدل ترکیبی از منطق فازی، ابزار FMEAو روش­های تصمیم­گیری AHP و TOPSIS، سعی در ارزیابی و اولویت‌بندی بهینهریسک‌های امنیت‌اطلاعات یک سامانه اطلاعاتی تحقیقاتی برخط در ایران را دارد. با استفاده از منطق فازی در روش FMEAسنتی، امتیازات شفاف­تر و دقیق­تر ارزیابی شده و با بکارگیری روش­های AHP و TOPSIS فازی ابتدا وزن معیارهای روش FMEA اندازه‌گیری و سپس با محاسبه ضریب نزدیکی، ریسک‌های بالقوه شناسایی شده، اولویت‌بندی گردیده است. نتایج حاصل از این مقاله در بررسی کاربرد این مدل در شناسایی، ارزیابی و اولویت­بندی ریسک­های بالقوه سامانه مورد مطالعه در سه حوزه اصلی: محرمانگی، دردسترس بودن و یکپارچگی اطلاعات نشان می‌دهد، ریسک­های مربوط به دسترسی غیرمجاز به اطلاعات و درست و یکپارچه نبودن اطلاعات از نظر کارشناسان این سامانه در اولویت بالاتری قرار دارد.