مدلسازی ریاضی تخصیص منابع در شرایط بحرانی با هدف افزایش سطح تابآوری فرآیندهای عملیاتی: مورد مطالعه صنعت نساجی
دوره 11، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 393-412
https://doi.org/10.48313/jqem.2022.159884
مهناز ابراهیمی صدرآبادی، بختیار استادی، علی حسین زاده کاشان، محمد مهدی سپهری
چکیده با گذشت زمان و افزایش بحرانها در جوامع، سازمانها به طور فزایندهای در معرض اختلال هستند. که این بحرانها میتوانند منشأ طبیعی یا انسانی داشته باشد.جنبه اساسی تابآوری شامل توانایی یک عنصر در بازگشت به وضعیت نرمال بعد از وارد شدن اختلال به آن و تخصیص منابع است. بدیهی است که در هر سازمانی، هدف اساسی تخصیص کمترین منابع برای بازیابی عملیات و نیز بازگرداندن فعالیت ها به آستانه تحمل است تا رویدادهای مخرب، فعالیتهای حیاتی را متوقف نکند. در این مقاله، یک مدل کمی برای تخصیص منابع ارائه میشود که فقدان تابآوری را به حداقل میرساند. مسئله یک فرض اساسی دارد، این است که حداقل در یکی از منابع موجود با توجه به میزان بیش از حد بودن تقاضا، کمبود منبع وجود داشته باشد. پس از حل مدل با آزمایش عددی، نتایج مدل تشریح شد و مشخص شد که رویدادهای مخرب قبل از آستانه تحمل بازیابی شدند.
